Met voorsprong is Johny Vansevenant de sympathiekste Wetstraatverslaggever van Radio 1, maar een eredoctor had ik er nooit in gezien. De Universiteit Hasselt wel. Er wordt van universiteiten wel eens beweerd dat ze in verval zijn, maar deze heeft natuurlijk nooit iets voorgesteld. Laat dat een troost zijn.
Ik dacht dat Bart De Wever de Antwerpse gemeenteraadslijst nooit zou trekken. Zijn partij heeft hem nodig in 2014, en een burgemeesterssjerp wil geen enkele Antwerpenaar die zichzelf en zijn stad respecteert combineren met het partijvoorzitterschap. Bovendien is de verkiezingsuitslag onvoorspelbaar, en zal er waarschijnlijk niet de kracht van verandering van af stralen die de kiezers van De Wever voor ogen hebben. Gelukkig heb ik mij voorgenomen nooit voorspellingen neer te schrijven – niet omdat ik er zo slecht in ben, maar omdat het oninteressante stukken oplevert – dus hoef ik mij nergens voor te verontschuldigen.
Toch blijft het verbazingwekkend dat Bart De Wever met deze beslissing het journaille een jaar lang aan de gang kon houden. Sterker nog: Annemie Turtelboom kan dat ook. (Nog sterker: Ik heb het haar zelfs wel eens gevraagd. Dan wordt het groepsgedrag van journalisten dat Joris Luyendijk beschreef pijnlijk duidelijk. Het interesseert je voor geen meter, maar omdat alle andere ernaar vragen, is het de veiligste optie om dat ook maar te doen.)
Watertandend
Maar de kogel is dus door de kerk. De nieuwsdienst van de openbare omroep lanceerde de campagne van De Wever door zijn speech op internet uit te zenden. Zondag zat de lijsttrekker in De Zevende Dag, waarna Filip Dewinter (VB) en Marc Van Peel (sp.a) de keuze mochten becommentariëren. Pas nadat ook Liesbeth Homans was gepasseerd – dankzij een non-item over vrouwenbasketbal was De Vadder erin geslaagd haar de studio binnen te smokkelen – kwam de heroïek van Johan Vande Lanotte aan bod.
De publieke omroep is niet bezeten door een rabiaat nationalisme, maar het is de hang naar spektakel die haar journalisten soms doet doorslaan (enkel de eredoctor kan op zulke momenten het hoofd koel houden). Watertandend volgen zij de Franse presidentsverkiezingen, dus als in Vlaanderen de populairste politicus op een bierkrat gaat staan, drommen zij daar maar wat graag rond samen. Iedereen raakt daardoor verblind. Alexander De Croo hield zondag met zijn partij een verkiezingscongres en sprak in zijn speech Bart De Wever rechtstreeks aan al probeerde hij de duivel te bezweren. (Het is te zeggen: in het fragment dat de nieuwsdienst uitkoos deed hij dat.)
Iedereen is van de stad
Als we ons niet zouden herinneren van de vorige keren dat de gemeenteraadscampagne pas na de zomer begint, zouden we denken dat ze dit weekend op gang is getrapt. “Met een vergrootglas op zoek naar de verschillen tussen Patrick Janssens en Bart De Wever”, twitterde Joël De Ceulaer. Met het diepfilosofische statement ‘’t Stad is niet van iedereen, iedereen is van de stad’ gaf De Wever een aanzet, en ook de termen ‘war on drugs’ en ‘mobiliteit’ zullen journalisten talloze keren uit zijn mond optekenen, maar het kroonjuweel van zijn campagne ligt eigenlijk meer voor de hand.
“Ik zie dat Antwerpen veel problemen heeft die vaak in Brussel worden veroorzaakt”, zei De Wever tegen Ivan De Vadder, waarna hij de riedels – jeugdsanctierecht, justitie, regularisatie,… roept u maar – opzegde die hij ook in de verkiezingen van 2010 gebruikte en die waarschijnlijk ook in 2014 hun succes zullen bewijzen.
“Je kan niet in Antwerpen iets een catastrofe noemen, terwijl je in een partij zit die dat in Brussel goedkeurt. N-VA is consequent en zegt in Antwerpen en Brussel hetzelfde”, was de boodschap. Dat is niet enkel slim gezien – in Brussel liggen de verschillen tussen N-VA en sp.a voor het oprapen – maar ook wat te verwachten viel van een Vlaamse nationalist. De Wever noemde Antwerpen misschien de schoonste stad van de wereld – zolang het federale bestuursniveau bestaat, blijft de stad een excuus om het daarover te hebben.
